Judy Blank

Op 17 juli brengt Judy Blank haar nieuwe 'Morning Tapes' EP uit

Voor een 23-jarige heeft Judy Blank toch al flink wat ervaring op haar naam staan. Blanks’ debuutalbum ‘When The Storm Hits’ kwam uit in de zomer van 2014, waarna ze speelde op festivals als North Sea Jazz, Lowlands en Pinkpop. Ze was geregeld te zien bij De Wereld Draait Door en reisde later in het jaar het land door voor haar eerste eigen clubtour. Later bleek dit slechts het begin van een zinderend avontuur dat zich niet liet beperken tot de Nederlandse grenzen.

Wilde plannen en grote dromen leidden tot meerdere reizen naar de zuidelijke staten van Amerika. Daar speelde ze in donkere kroegen en koffiebarretjes in Louisiana, waar ze al gauw talk of the day werd. Binnen een mum van tijd werd ze gevraagd te spelen op het lokale radiostation en stroomden de aanvragen voor nieuwe optredens binnen. Niet veel later vertrok ze naar Nashville, Tennessee, waar ze alle open mics van Music City binnen een week van haar bucketlist kon schrappen. Ze schreef liedjes met Grammy-winnende songwriters, struinde urenlang over Music Row en brak harten in het wereldberoemde Bluebird Café. Geïnspireerd door alle pure country en americana die ze had gehoord keerde ze terug naar Europa, waar ze speelde in voorprogramma’s van The Wood Brothers, Langhorne Slim en Macy Gray, en door Engeland toerde met bluesgitarist Matt Phillips.

Je kunt begrijpen dat de jongedame met haar muziek, die bij iedereen zonder ook maar een greintje gevoel keihard binnenkomt, inmiddels een iets andere weg is ingeslagen. De piano staat al een tijdje stof te happen en gewapend met gitaar zet ze een andere sound neer dan voorheen. Ze ontmoette, beleefde, nam de tijd om te groeien; en dat is te horen. Met haar nieuwe liedjes deelt ze hersenspinsels op een houten veranda in East Nashville, laat ze je proeven van met suiker bestoven beignets in New Orleans en bezingt ze dagelijkse strubbelingen met een stem waar je kippenvel van krijgt.

De singer-songwriter brak in 2018 door met het in Amerika opgenomen coming-of-age album ‘Morning Sun’, een wonderschone mix van eigenwijze indiefolk, vernuftig gitaarwerk en een ontwapenende stem, die niet alleen in Nederland goed in de smaak bleek te vallen. Vorig jaar debuteerde ze op SXSW in Austin, ze toerde Europa rond met Susto (US) en in september stond ze als eerste Nederlander ooit op AmericanaFest in Nashville, het grootste showcasefestival in het genre.

Afgelopen najaar zag ook EP ‘Morning After’, het rauwere broertje van ‘Morning Sun’, het licht. Dit voorjaar verschijnt het laatste deel van de trilogie, op cassette: ‘Morning Tapes’. Lo-fi slaapkameropnames van de favoriete liedjes van beide albums, stuk voor stuk in één take opgenomen. Puurder dan dit ga je het niet krijgen. Vanuit deze opnames – met behulp van Pablo van de Poel – is het nummer ‘1995’ op zijn kleinst opgenomen. Hier tegenover staat de opname van hetzelfde nummer met het prestigieuze Metropole Orkest. Het resultaat is de 7” inch vinyl waarop beide versies staan en in gelimiteerde oplage wordt uitgebracht op Records Store Day.

“This young girl sang some songs that made my heart drum. If she was anywhere around me, I’d go see her ev’ry night.” – Seasick Steve