Ton Snijders

Released via our sub-brand Munich

Toetsenist Ton Snijders (Lisse, 1960) groeide op in een muzikaal gezin. Er werd veel  klassiekemuziek gedraaid en zijn ouders speelden piano. Zijn muzikale loopbaan begon in een Arnhems schoolbandje. Daarna speelde hij in reli-popbands. Aanvankelijk was Ton gitarist, later ontpopte hij zich als pianist. Hij studeerde lichte muziek aan het Hilversums Conservatorium. Tijdens die studie ontmoette hij saxofonist Jan Kooper, die hij nog kende van de middelbare school in Arnhem. Begin jaren ’80 richtten ze de fusionband Coopertest op. Voor die band schreef Ton voor het eerst muziek. Een van de hoogtepunten van Coopertest was een optreden in 1991 op het North Sea Jazzfestival. In 2017 kwam de band nog één keer bij elkaar voor een drukbezocht reünieoptreden in Amsterdam. 

1991 was voor Ton een belangrijk jaar: Frank Boeijen vroeg hem voor zijn band. Er ontstond een langdurige samenwerking, die nog altijd voortduurt. Hij begeleidde hem tijdens talloze concerten in Nederland en België en is sinds het begin van hun samenwerking op vrijwel al zijn albums te horen. Via Frank kwam Tonin contact met Liesbeth List. Hij werkte tot het einde van haar carrière, in 2017, met haar samen. Hoogtepunten waren het ‘Vedetten Gala’ in Carré, dat ook op dvd werd uitgebracht en haar album ‘Echo’ (2016) dat hij medeproduceerde en in zijn Teclats studio opnam.

De Teclats studio van Ton is gevestigd in zijn woonplaats Velp (bij Arnhem). Hij is er graag. Om eigen werk op te nemen, maar zeker ook om anderen de gelegenheid te geven muziek op te nemen. Hij fungeert daarbij vaak als coach en producer. Met zijn jarenlange ervaring beheerst hij bovendien de opnametechniek tot in de kleinste details en ook de mixage is bij hem in goede handen. In de loop der jaren hebben veel instrumentalistenen vocalisten zijn intieme studio als een ideale broedplaats ervaren.  

Ton toerde daarnaast met vele grote uit de Nederlandse lichtemuziek- en cabaretwereld, onder wie Ramses Shaffy, Youp van ’ t Hek, Stef Bos, Mathilde Santing en Sanne Wallis de Vries. Hij componeert ook in opdracht. Zo schreef hij de muziek voor de prijswinnende documentaire ‘De terugkeer van de monniken naar Schiermonnikoog’ (2016). Zijn veelzijdigheid blijkt ook uit zijn rol van muzikaal leider bij het jaarlijkse Emmy Verhey Kinderfestival in Zaltbommel.

Een album maken waarop zijn eigen geluid zou klinken was heel lang een droom. Die ging in 2007 in vervulling met ‘Zwaluw 22’ (cd en dvd). Drie jaar later kwam zijn tweede soloalbum uit: ‘Thuis’. Over deze dromerige en melancholieke albums is eens gezegd ‘Filmmuziek zonder film’. In 2014 verscheen het album ‘Ode to a dream’, dat hij maakte met musicus/componist/arrangeur Sebastiaan Koolhoven. Het duo noemt zich Lonesome Orchestra. Op ‘Ode to a dream’ is een belangrijke rol weggelegd voor The City of Prague Philharmonic Orchestra, dat ook op Tons soloalbums prominent aanwezig is.

Van recente datum is zijn kennismaking met zangeres Leonie Meijer. Haar album ‘NJ123’ (2017) werd grotendeels in de studio van Ton opgenomen. Samen tekenden ze voor de productie. Veel langer al werkt Ton met de Frans-Nederlandse zangeres Katell, die regelmatig in zijn studio is te vinden. In 2017 toerde hij met haar en mede-begeleider Mathijs van Til door Nederland met een programma rond Jacques Brel en Stromae. 

Zijn nieuwste album 'Solo (2*)' sluit naadloos aan op zijn ‘Solo (1*)’. Warm, zacht en melancholisch zijn woorden die zich opdringen. Veel van zijn vrienden uit het theatervak hebben Solo (2*) al beluisterd. De reacties zijn lovend. ‘Een eiland in een rusteloze zee’, schreef Stef Bos. En Youp van ’t Hek gebruikte zelfs de term ‘verslavend’.

Aan 'Solo (2*)' werkte Ton ruim een maand, in zijn eigen, vertrouwde studio. Door corona gingen veel optredens in het theater niet door en kon hij zich volledig richten op deze  nieuwe plaat. "Ik vond in die periode gelukkig vaak de innerlijke rust die ik nodig heb om te componeren, om mijn verhaal te kunnen vertellen."

De melodieën komen hem nooit zomaar aanwaaien. Ze ontstaan vrijwel altijd als hij achter zijn keyboard zit. Spelenderwijs dus, in de letterlijke zin van het woord. Later in het proces voorziet hij de melodieën van meerdere lagen, zoals strijkers en percussie, al doet hij dat eerder gedoseerd dan uitbundig. Voor Solo (2*) heeft dat 10  tijdloze, vaak klassiek aandoende nummers opgeleverd waarin de piano centraal staat.    

Solo (2*) is volgens Ton ‘nog persoonlijker’ geworden dan zijn eerste soloplaat. Ook al omdat hij er enkele ingrijpende gebeurtenissen uit zijn leven in heeft verwerkt. "Twee van de 10 nummers gaan over indrukwekkende sterfgevallen waarmee ik de laatste jaren te maken kreeg.”

Luister 'Solo (2*)' hier